6 września 2025 roku Biblioteka Obcojęzyczna im. Lőrinca Szabó ponownie wypełniła się literaturą, gdzie we współpracy Samorządu Narodowości Polskiej w Miszkolcu oraz biblioteki odbyły się obchody Narodowego Czytania 2025. Program, podobnie jak w poprzednich latach, zaprosił uczestników do wspólnego świętowania polskiej literatury w kontekście światowym.

Wydarzenie otworzyła swoimi słowami powitalnymi Mónika Szabó, przewodnicząca Samorządu Narodowości Polskiej w Miszkolcu, a oficjalnego otwarcia dokonał Zoltán Reiman, pisarz i ekspert społeczny, który zaszczycił nas swoją obecnością.

/Reiman Zoltán/

Bohaterem dnia był wybitny poeta polskiego renesansu – Jan Kochanowski. Jego życie i twórczość przedstawiła Erika Szűcsné Agócs, po czym wiersze Kochanowskiego zabrzmiały w wielu językach.

Publiczność najpierw mogła usłyszeć znane utwory po polsku: Zsuzsa Czaga przeczytała wiersz „Na zdrowie”, a Tamara Bárkányi zaprezentowała „Na lipę”. Następnie w języku węgierskim twórczość Kochanowskiego przybliżyli Katalin Kékes i Ádám Bartók.

Szczególnym elementem programu było to, że obok dzieł Kochanowskiego pojawiły się także utwory innych poetów. Po wystąpieniu Pétera Kusztvána Erika Pálfi przedstawiła wiersze Jannusa Pannoniusa, a następnie znów zabrzmiała twórczość Kochanowskiego – tym razem w języku włoskim. Poezję węgierską XX wieku reprezentowała Ivett Orosz, czytając wiersz László Benjámina „Wiosna na Węgrzech”, a dodatkową atrakcją był utwór w języku arabskim.

Renesansowy nastrój przywołały także recytacje Pétera Bárkányiego i Ágnes Tumikné Csurák, którzy zaprezentowali wiersze Kochanowskiego oraz Bálinta Balassiego. Następnie Vazul Csaba Éles przeczytał po angielsku utwór „On Health”, a ponownie Katalin Kékes zaprezentowała fragmenty „Drobiazgów” w języku węgierskim.

Na zakończenie programu odbyło się wyjątkowe podwójne wystąpienie: Mónika Szabó zaprezentowała wiersz Kochanowskiego „Do snu / Do snu” – najpierw po polsku, a następnie w tłumaczeniu na język węgierski.

Na koniec wszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe dyplomy, a dzień zamknęły rozmowy i wspólne przeżycia podczas poczęstunku.

Najważniejsze przesłanie wydarzenia brzmiało: literatura łączy nas w każdym języku – przeszłość i teraźniejszość, Polaków i Węgrów, społeczności i przyjaciół.

Tekst: Mónika Szabó
Zdjęcia: Mónika Szabó i Péter Bárkányi